Bazen de düşerim. Kalkarım. Bazen yaralı bereli, bazen neşeli, umut dolu olurum. Kirlenirim ama kokmam. Bulanıklaşırım, tek başıma durulanırım. Güçlü olmak öyle olur. Yüzerim dalgalara karşı, böbürlenirim kendi kendime, söylenirim, söyletirim, söyleşirim. Müziğim hep gümbür gümbür çalar içimde, adımlarımı ona uydururum. Ben, ben olurum bazen de hiç. Öyle bir koşarım ki bazen, yetişemez hayat. Nefesim öyle bir kesilir ki heyecandan sahne olurum, şarkının ta kendisi, şarkıcının ruhu olurum, müzik olurum. Devleşirim kendime sığmam, kalıbıma tükürür öyle giderim gidersem.
Sen bilmezsin ben neler yaparım kendime özgürken, neler yazar çizer ruhum bilemezsin. Sesim kısılır çığlık atarken. Ama hepsi hayatın kendisinden. Türdeşlerimden ayrılırım durup dururken, birdenbire bazen her zaman. Ne söylediğimden bir şey anlarsın, ne gözlerimden. Sus öyle zamanlarda, devam et, görme, bilme, bekleme. Tek olurum, yek olurum, yok olurum. Bomboş bir düşü kendimle doldururum. Yine de olduğum gibi severim, yaşatırım aşkı. Sustuğum kadar konuşurum, tırmalarım duvarları. Ayrılırım ikiye, yine de tekim, tamım, bütünüm. Ne sorduklarına uygun cevaplarım var, ne duymak istediklerine konsantreyim. Bazen çok önemliyim, bazen fazlasıyla önemsiz. Bazen çok düzenli bir aileyim, bazen dağınık bir ailenin en küçük birimi. Bazen öyle yalnızım ki, kuyruğu dik tutuşum ondan. Kimi zaman eğiliyorsam, o da saygımdan.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder