30 Aralık 2013 Pazartesi

Ölümden bir eksik...


 Sıfırdan almaya çalıştım çok kez. Anlattıkça büyüyordu içimdeki canavar. Olamazdı bu kadar. Olamazdı bir insan böylesine isyankâr. Kansız bir acı çekiyor, kendimi asla azletmiyordum. Azdım, hem de çok az. Çoğalamıyordum. Hep roldüm, kendim olamıyordum, sona yaklaştıkça, yaklaştığım şeyin adını ben bile koyamıyordum. Dışardan pür neşe, içerden ağır bir kederdim. Bakınca güzel, görünce iğretiydim. Bir aşk hikâyesinin tam orta yerindeydim. Artık karar vermeliydim. Hayatımı biçip, söküğümü dikmeliydim. Terzi bile değildim. Söküldükçe de sökülüyordum. Tutamadıkça bırakıyordum. Sevilmeyince unutmayı, göremeyince kör olmayı, alamayınca boş vermeyi öğrenmeliydim.

Ve sonra...

İki şey aynı anda öldü içimde; birinin ismi vardı, diğeri bendim. Bir ölümden dirilmiştim. Sanki diyar diyar gezmiş umut diye bir yer bulmuştum. Minicik bir noktadan, koca bir hayat doğurmuş, gözümü ışığa dikmiştim. Sevmiştim bir an gitmeyi ama gitmenin en güzel yanı geri dönebilmekti. En keskin yerinde durmuştum bıçağın ama kesmemişti çünkü henüz hiçbir şey bitmemişti.

 İşte o an...

Gıcırdayan dişlerimin arasından ona kadar sayıp, kendimi tekrar dünyaya fırlattım. En son hızla baştan başladım. Kesilen yanımı sardım, kapımı ışığa açtım, takılıp düştüğüm taşları bir bir boşluğa bıraktım. 

Ve şimdi...

Keskin tek bir cümlem yok artık, kanım serin, nefesim derin, ruhum rahat. Hafızamda boşluklar var beni tamamlayan ve umutlarım var unuttukça büyüyen.

Ama...

Ben unutsam da sen asla unutma; her şey ölümden bir eksik!

Ben bir şeyi, hem de minicik bir şeyi öldürürken ve ondan defalarca özür dilerken başka bir şeyler dirilebilir belki senin içinde. Yeşerebilir kuruyan gözyaşların, belki sorarsın bile kendine "Şimdi ne yapacaksın?" diye. Uyumadan uyanabilir, ölmeden dirilebilirsin. Hiç doğmamış gibi ölürken, hiç kırılmamış gibi de gülebilirsin ama hiç yaşamamış gibi davranamazsın. Beceremezsin. Geceyle gündüzü aynı anda yaşayabilir, ölene kadar üzülebilirsin. Ölene kadar kahredebilir, dönene kadar bekleyebilirsin ama gideni geri getiremezsin çünkü sen ölümden bir eksiksin ve henüz ölmedin. 

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder