Yağmur yağıyor olabilir, sen dokunabiliyor musun ona, o önemli.
Bırak yağsın, sen ıslanmak istiyor musun onu söyle.
Durabiliyor musun karşısında tüm gücünle damlaların, kafan çatlayana kadar düşünebiliyor musun düşünemediklerini?
Sanmıyorum!
Yapabildiğin en iyi şey; kucaktan kucağa gezip olmadık bedenlerde sevgi aramak. Her seferinde hayal kırıklığı yaşamaktan bıkmadığın için de bugün hayatın böylesine paramparça.
Anlamıyorsun!
Çok zavallısın, çok yalnız, çok kimsesiz ve az gururlu. Gurur önemli.
Önemsemiyorsun!
Onurun vardı bir zamanlar, uğruna savaş verebileceğin. Şimdi sıradan bir çarşaf izisin yataklarda.
Ne bekliyordun?
Duyamıyorsun bile içindeki çığlıkları, hakaretler yağdırıyor geçmişin sana. Herkese sağır, ona dikkat kesiliyorsun.
Yanılıyorsun!
Yenilgiyi kabul edemiyorsun. Düşündükçe içinden çıkılmaz bir hal alıyor her şey ve içindeki ormandan bir çıtırtı duyuyorsun.
Yanıyorsun!
Küllerin rüzgara kapılıp etrafı pisletecek; kokacak, her yer is kokacak, durduramıyorsun!
Durmuyor zaman, aktıkça akıyor, büyüyor çığ gibi, üzerine düşüyor, bir yerlere koşuyor. Sızıyorsun, olduğun yerde öylece sızıyorsun. Bir avuç hayatın kaldı, onu da boşa
HARCIYORSUN!
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder