PİÇ

Koskoca bir hiçliğin içinde piç olmuş hayatımızı yaşamaya çalışırken, bunu içimizden birinin çıkıp anlatmış olması ne kadar da güzel bir hediye. Kendinizden çok şey bulabileceğiniz bir kitap kaç kez geçer ki hayatta elinize. Bazısı aşk hikayesi anlatır, diğeri tarih yazar, beriki polisiye, falancı şiir, filancı chick-lit (dizüstü edebiyatı denen şey). Ama kaç tanesinde gerçekten kendinizi bulursunuz. Biliyorsunuz ben Ayraç dışında hiçbir yerde, ne blogumda, ne sosyal medyada kitap tahlili de yapmam, övgüde de bulunmam. Lakin Hakan Günday benim yazın dilimi de etkilemiş, ruhuma işleme çabası olmaksızın bunu başarmış, içinde ne varsa ustaca kitaba kusan, okuyanı da iğrendiği kusmuğun içine çekip mide kramplarıyla yataklara düşürebilen tek geçtiğim usta bir yazardır. Ne yazsa severim, okurum, ne söylese kaale alırım. Harikadır, harika anlatır, harika yazar. O yüzden de onu övmeden geçemiyorum. Bugünlerde yazarın “Piç” adlı kitabında geçen bir cümle takıldı aklıma ve tam olarak hatırlayamayınca tekrar aldım kitabı elime ve bir de baktım kitabı ikinciye okumaya başlamışım. İlkinden daha da fazla sardı beni, aldı götürdü. Havaya kaldırıp sonra birden yere bıraktı hatta. Okuduklarımdan en aklımda kalanları paylaşıp sizi de sarsmak istedim. Buyurunuz Hakan Günday ve piçlerin yanı sıra hiçlerin hayatını da özetlediği eril kitabı PİÇ : 

Piçlerin çocukları olmaz.

Piçler, aşık oldukları kadınların kendilerini kurtaracaklarını düşünür. Oysa hiçbir kadın dünyaya bir piçi kurtarmak için gelmemiştir.

Piçlere sır verilebilir. Ölümleriyle son bulan sıradaşılıkları vardır.

Piçlerin cinsel hayatı düzensizdir.

Piçlerin bedenleri ve akılları, diğer insanlarınkilerin aksine nasırlaşmaz. Onların nasırlaşan tek yerleri ruhlarıdır.

Piçler sadece kendi aşklarına saygı duyarlar. En yakın dostlarının kadınlarına dil ve el uzatabilirler. Bu durumda piç tabii ki suçlu, ancak piçlik meşrudur. Piçler düzensiz hayatlarında düzenli olarak içki içerler. Belli sayıdaki kadehten sonra sarhoş olup sızarlar. Sızdıkları yerin adı huzurdur.

Piçlerin babalarıyla olan ilişkileri mezar taşı kadar soğuk, yeni dökülmüş kan kadar sıcaktır.

Piçler insan öldüremedikleri, ağır suçlar işleyemedikleri, korkak ve hain oldukları için yaşadıkları yerleri zorunlu kalmadıkça terk edemezler.

Piçin davranış ve tercihlerini sadece bir başka piç kabul edilebilir olarak değerlendirir ve "Neden?" diye sormaz. "Neden" sorusu piçliği yok eder.



PS: Yazarı keşfetmek isteyenlere şu adrese uğramaları tavsiyemdir. http://www.hakangunday.net/